Die Dorfschelle
Nummer 8 - Ausgabe März 1989
Philipp Unkels verzigjährige Amschel
De Philipp sitscht am Schuschterdisch
met Gaarn un Ahle Stich vor Stich,
draus vorm Fenschter - Schnee im Gaarte
Eppel im Käschtche - uff ne Amschel duter waarte.
Ne Amschel hot Hunger - un s'isser aach kalt
de Unkel zieht an de Gordel, dess Deckelche knallt,
die Amschel im Käschtche, sie flattert noch wild
doch de Philipp hot nix beeses im Schild.
Er holt se behutsam aus ehrem Verließ
in de waarm Stubb gibts außer Eppel aach Salat un Gemieß,
de Winter vergeht - die Amschel wird net mied -
aach im Kiwwich - do singt se ehr Lied.
Freed ooner de Unkel, wie alt isse? "Verrtzig"
der denkt dann im Stille, de Unkel der errt sich,
die Leit vereppele macht dem Philipp veel Spaß
vunn dem Käschtche im Gaarte je niemand was waas.
So singt dann "ne" Amschel, johrinn un johraus
net noor im Kiwwich, sie derf aach eraus,
so mancher hot se bestaunt un bewunnert
un wer die Letscht net gestorb, heit wär die schunn Hunnert.
Peter Rudolph
|