Die Dorfschelle
Nummer 9 - Ausgabe Dezember 1989
Die Erbschaft
De Onkel Jab hot jo gewißt wie mer des Hindche fehrt.
Er war e Schlitzohr dorch un dorch, sunscht war er nit verkehrt.
Wann als emol sei Neffe kam, de Paul dort von der Noh,
hot de Onkel ogefang, gleich war des Thema dro.
„Du kriehst mol alles", saht er dann „wart ab, wann ich mol sterwe,
deer hon ich die Sach vermach, du duhst mich beerwe."
Un er saht ehm gleich debei: „Behalls for dich nor gut,
daß ko annres was erfährt, dass gibt nor beeses Blut."
Kam dann emol sei Nichte her, konnt se des selwe heere:
„Du erbst den Kram," hot er gesaht, „duh dich nor net beschwere."
Jedes hot dann aach gemont, s mißts Unkelche verwehne,
de Paul war merschtens for ehn do un aach recht oft die Lene.
De Onkel hot sich wohlgefiehlt grad wie de Hahn im Korb.
Doch wies so geht, e Johr denoh war er schon gestorb.
Es wart de Paul un aach die Len bis heit noch uf ehr Sach.
De Onkel hot im Testament alles der Kerch vermach.
Albert Hey
|