Die Dorfschelle
Nummer 18 - Ausgabe Dezember 2000
De Wetterhahn
Do owe uf em Kirchturm hockt,
solang mer denkt e Gockel,
un je nohdem des Wetter werd,
dreht er sich um seim Sockel.
Er wendt sich uf dem hohe Thron
alsfort noh alle Seite
und jede Richtung, wo er wählt,
hot ebbes se bedeite.
Will er zum Beispiel Sunneschei,
guckt er meischt no Nord.
Dann sin gleich uf one Schlag
alle Wolke fort.
Doch guckt er mol noh Guldedaal,
ins Hedesemer Loch,
is es mem scheene Wetter aus,
es rähnt als e ganz Woch.
Noh Sprendling blickt de Gockel aach.
Dann waß schon jedes Kind:
aus dere Richtung kimmt nit viel,
heechstens e bisje Wind.
Wanner sich nohm Hunsrick dreht,
is so gut wie sicher,
s hot sich geheerig abgekiehlt,
es werd e wenig frischer.
Uf unser Gockel ist Verloß,
mer kanns nit annerscht sieh,
hot s Wetter stets for uns parat,
geerrt hot er sich noch nie.
Noh uns werd jo in fuffzig Johr
gewiß ko Hahn meh hrähe,
doch unser duth sich dann
noch uf dem Kerchtorm drehe.
Er hot schon s Wetter prophezeit
dem Opa manche Daach
un macht das, wanns de Herrgott will,
for unser Enkel aach.
Albert Hey aus "Ufgeschnappt"
|