|
Die Dorfschelle
Nummer 23 - Ausgabe Dezember 2005
Die Aschbessemer, das sinn Leit für sich !?
(entnommen aus einem Eintrag im Gästebuch der Homepage Aspisheim zum Rothesfest 2005)
In Dromerschem,
in nere kloone Werkstatt un dem Lade glei denewe,
gegenüwer von des Amberoose, wo die Männer gern oone hewe,
do hot er geschafft, mei Vatter, Tag und Nacht hott er gekloppt
und sich mit de Flickerei oft die Nerve verrobbt,
Schuh un Stiwwel hot er verkaaft, vor allem awwer repariert,
von früh bis spät hot er geschafft, nur selten hot er oponiert.
Mit dem DKW, vorher dem Goggo, der hot fleissig gesurrt,
isser dann no Feierowend noch no Aschpessem gespurrt.
Ich war immer debei, war dem „Papa sein Maad“,
unn wenn des Rad rumgang is, war ich natürlich parat.
Uff die Art bin ich schon früh aus dem Örtche enaus komm,
hab über de Kirchturm geguckt, recht katholisch und fromm.
In Aschpessem, do war mer innere ganz annere Welt drinn,
do gabs ganz annere Name, vielleicht fallese mer noch inn.
Des Weblersch, Braune, Rudolph, Baußmann unn Luff,
des Zehmersch, Frohweins, Enk unn Exel owwe druff,
Ebenhöh hott mei Vatter uff die Absätz geschrebb,
so ebbes hotts bei uns in Dromerschem nitt gebb !
Ins Weylle hab ich jedes Johr ne Palme-Häsje kriet
unn de Bretz, de Jäger, der hatt ne ganz sonnig Gemüt,
immer Zeit für e gut Wort unn aach e Gutsje für mich,
die Aschpessemer, das ware halt oofach Leit für sich !
So kam ich zu Leckrons, zus Zelte, ins Hothums, ins Butze,
unn beis Orsagh’s aach in de Stall unn zu de Wutze.
Gute Kunne ware die, so manche Stiwwel honn ich hiegetra,
ich kann mich gut erinnern, an de Orsagh unn sei Fraa.
Unn noch ooner war do, den will ich nitt übergehn,
Manfred hiess der, unn war absolut nitt zu üwersehn,
Sei Markezeiche war rot und so hottt’s als geblitzt,
viel zu oft isser mir von dem Hof geflitzt.
Denn zu der Zeit henn mich die Aschpessemer Buwe interessiert,
am Rhodes henn se gestann, Samstags-Obends, frisch rasiert !
Während ich noch mit dem Papa noch Schu austraa war,
ware die schunn für die obendliche Spritztoure klar.
Frisch geduscht, aus de Wingert, aus dem Stall, aus dem Hof,
sein’se iwwer die Dörfer gefahr uff sämtliche Schwoof.
De Edi, de Borg und zum Beispiel aach de Heinz,
die sein schwer ne rummkomm im Hinnerland von Mainz.
Unn de Busfahrer Straßburger, in dunkelblauer Livre,
hott de gelbe Postbus chauffiert, das war oofach schee !
Ich seh alles noch vor mir, ganz klar erinner ich mich:
Aschpessem…., ja das war halt ne Welt für sich !!!
Des Rhodes war oofach die Basis,
das wisse die Ansässige des bescht,
drumm wünsche mer von Dromerschem aus
ein gelungenes Fescht.
Aloisia Spitaler geb. Kronebach
|